Houtvuur is een leuk en handig, maar bovenal gevaarlijk hulpmiddel. Je mag er dan ook nooit mee spelen en je mag het nooit onbewaakt achterlaten.
De vuurplaats moet in een ruime straal (minimaal 2 meter) worden ontdaan van brandbaar materiaal, zoals droog gras, takjes enz. Let erop dat je nooit een vuurtje zomaar op de grond maakt. Er moet altijd een zogenaamde vuurtafel gemaakt worden. Daar zijn twee redenen voor:
1) Veel van de grond in Nederland is veen en dat kan branden. Het vuur gaat dan dus de grond in.
2) De koffievuurtjeszwam. Deze ontstaat op plaatsen waar vuurtjes gemaakt zijn en kan hele bossen vernietigen.
De vuurtafel is een ondergrond van zand of steen. Soms wordt er daadwerkelijk een tafel gesjord, waarop het vuur wordt aangelegd. Nu snap je gelijk waarom de kampvuurplaats in Schijf zo hoog ligt.
Dit is een van de meest gebruikte vuren. Je begint met een niet te dik stokje stevig in de grond te zetten. Hier komt veel dun hout tegenaan. Langzaam aan laat je het hout steeds dikker worden. Let erop dat je een opening naar de wind toe houdt, om het vuur aan te steken en om de wind het vuur aan te laten wakkeren. De meest voorkomende fout is dat men te weinig dun hout in de kern heeft. Het vuur brandt dan heel even en gaat dan weer uit en je kan opnieuw beginnen. Dus ruim voldoende dun hout in de kern.
Als een teepee-vuur, maar dan met balken erom heen
|
|
|
||||||
|
Pagode vuur |
Teepee vuur |
||||||
|
Het pagodevuur wordt veel toegepast wanneer een groot vuur moet worden gemaakt, bijvoorbeeld een kampvuur. Rond een teepee-vuur worden stammen van dik naar dun opgestapeld |
De basis voor elk vuur. Je bouwt de Teepee door van binnen naar buiten hout tegen elkaar te zetten, dat dikker wordt naar gelang je verder van de kern afkomt. Laat aan de windkant de zogenaamde stookgang open, waardoor het vuur kan worden aangestoken |
Voor het aanleggen van een vuurtje is het erg handig als je weet hoe de diverse houtsoorten branden.
Hardhout, zoals onder andere eiken en beuken, is moeilijk aan te steken, brand erg langzaam maar geeft veel hitte en hete as.
Naaldhout, zoals onder andere dennen en sparren, is makkelijk aan te steken, brand snel en fel, maar geeft bijna geen as.
Berkenhout geeft bij het branden veel licht en brandt ook levend
Wilgen en populieren branden bijna niet.
|
Vorm blad |
Naam |
Omschrijving brandbaarheid |
|
|
Berk: |
De schors en twijgen vormen goed aanmaakmateriaal. Berkenhout brandt snel en helder. Ideaal voor een snel vuur. |
|
|
Beuk: |
Geeft een goede, grote en regelmatige vlam. Zowel levend als dood goed brandbaar. Altijd goed. |
|
|
Den: |
Twijgen en dennekegels vormen goed aanmaakmateriaal. Het dennehout brandt vlug weg. De as van de dennekegels is ideaal voor het bakken van brood en om aardappels in te poffen. |
|
|
Eik: |
Deze harde houtsoort geeft een bestendig vuur en vormt prima as. |
|
|
Es: |
Ook in vochtige toestand brandt dit hout goed en ruikt lekker. |
|
|
Esdoorn: |
Brandt goed, maar snel. Niet geschikt voor het aanmaken van een vuur. Verspreidt een scherpe geur. |
|
|
Hulst: |
Voldoet goed. |
 |
Iep: |
Brandt alleen in goed droge toestand. Slecht aanmaakmateriaal. |
 |
Kastanje: |
Mits dood en kurkdroog levert het goede hitte. Anders is het ongeschikt. |
 |
Lariks: |
Gevaarlijk vanwege de vonkvorming. Liever niet gebruiken. |
 |
Linde: |
Moet goed droog zijn en is het best te gebruiken met andere houtsoorten samen. |
 |
Meidoorn: |
Levert goed aanmaakmateriaal en bakt het zoetste brood. |
 |
Populier: |
Brandt alleen als het gortdroog is en stinkt gemeen. |
|
Naast de theorie-eisen is er ook een praktijkeis: - Je moet een vuur bouwen. Daarbij mag je zelf kiezen of het een teepeevuur wordt of een pagode vuur, een teepeevuur wordt aangeraden. Echter zijn er wel eisen aan dit vuur gesteld. Je moet het vuur met behulp van maximaal drie lucifers aangestoken hebben. Natuurlijk is het gebruik van brandbare middelen zoals papier,spiritus of iets dergelijks verboden.
|
||
